Sanneke van Hassel schreef zes verhalenbundels en twee romans. Haar werk wordt geprezen om de heldere toon en het raffinement. Het werd bekroond met de BNG Nieuwe Literatuurprijs en de Anna Blamanprijs.
'Sanneke schrijft over ons en de wereld die verandert waar we bij staan.' Rob van Essen
'een topauteur van korte verhalen waarin niemand zijn bestaan zeker is' de Volkskrant
Sanneke van Hassel (Rotterdam, 1971) studeerde Theaterwetenschap en Cultuurgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Vervolgens werkte ze voor toneelgezelschap 't Barre Land (o.a. productie en dramaturgie) totdat ze in 2005 bij uitgeverij De Bezige Bij debuteerde met een verhalenbundel. Sindsdien schrijft ze fictie en non-fictie, geeft ze schrijfonderwijs en maakt literaire programma’s rondom het genre van het korte verhaal. Sinds 2020 is ze lid van Fixdit, initiatief voor meer diversiteit in de letteren en het literaire veld.
Korte verhalen en romans
In 2005 debuteerde Van Hassel met de verhalenbundel IJsregen, die werd geprezen om de heldere, poëtische stijl, de onderhuidse spanning en de scherpe observaties. IJsregen werd genomineerd voor de Vrouw en Kultuur debuut prijs en voor de Selexyz debutantenprijs. In 2007 verscheen haar tweede verhalenbundel Witte veder (longlist Gouden Uil, nominatie Halewijnprijs en Novel Award). Voor deze eerste twee bundels won Van Hassel in 2008 de BNG Nieuwe Literatuurprijs.
In 2010 verscheen bij De Bezige Bij haar roman Nest, die eveneens positief werd ontvangen. In 2011 waren drie korte monologen van haar te horen in het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Haar derde verhalenbundel Ezels verscheen in 2012. In hetzelfde jaar bracht ze met Annelies Verbeke Naar de stad uit, een internationale bloemlezing met korte verhalen.
In 2014 won Van Hassel de Anna Blamanprijs voor haar gehele oeuvre. Inmiddels schreef ze voor het Financieele Dagblad verhalen bij foto’s, wat uitmondde in de bundel Hier blijf ik, 45 korte verhalen geïnspireerd door fotografie van De Kracht van Rotterdam (shortlist J.M.A. Biesheuvelprijs 2015). De stad Rotterdam speelt ook een belangrijke rol in haar tweede roman Stille grond (2017) en in haar laatste verhalenbundels Nederzettingen (2019), die losjes over het thema thuis gaat, en Milde klachten (2024), over de coronaperiode (shortlist J.M.A. Biesheuvelprijs 2025)
Non fictie
Naast fictie schrijft Van Hassel non-fictie. Over de moeizame wederopbouw van de Bosnische hoofdstad Sarajevo schreef ze 'Snippers Sarajevo' in Tirade (2006). In 2016 schreef ze ‘Duizend tongen’ over taal in Rotterdam voor Stadsverhalen, met fotografie van Carel van Hees. Met Van Hees maakte ze in opdracht van het Rotterdamse openbaarvervoersbedrijf RET het fotoboek Check-in Check-uit Rotterdams (2016). Samen werkten ze ook aan het jubileumboek van de Volksuniversiteit: Wat maakt u van het leven? 100 Jaar Rotterdamse Volksuniversiteit (2017). In opdracht van Historisch Genootschap Roterodamum schreef ze het essay Lessen van Vreewijk (2020) over haar grootouders die in Tuindorp Vreewijk woonden en de rol van het Zuidervolkshuis bij de ontwikkeling van die wijk. Van 2018 t/m 2023 jaar schreef Van Hassel tweewekelijks de rubriek VRIJ in NRC Handelsblad over vrijetijdsbesteding in Nederland gevolgd door de rubriek Ik doe iets goeds. De beste verhalen hieruit bundelde ze met fotograaf Folkert Koelewijn in VRIJ Wat Nederlanders doen als ze niet werken (Flowerdales, 2022). Voor Fixdit schreef Van Hassel over literatuur geschreven door vrouwen, o.a. over Lin Scholte (in De Gids) en Katherine Mansfield (in De Nederlandse Boekengids).
Theater
'Sanneke schrijft over ons en de wereld die verandert waar we bij staan.' Rob van Essen
'een topauteur van korte verhalen waarin niemand zijn bestaan zeker is' de Volkskrant
Sanneke van Hassel (Rotterdam, 1971) studeerde Theaterwetenschap en Cultuurgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Vervolgens werkte ze voor toneelgezelschap 't Barre Land (o.a. productie en dramaturgie) totdat ze in 2005 bij uitgeverij De Bezige Bij debuteerde met een verhalenbundel. Sindsdien schrijft ze fictie en non-fictie, geeft ze schrijfonderwijs en maakt literaire programma’s rondom het genre van het korte verhaal. Sinds 2020 is ze lid van Fixdit, initiatief voor meer diversiteit in de letteren en het literaire veld.
Korte verhalen en romans
In 2005 debuteerde Van Hassel met de verhalenbundel IJsregen, die werd geprezen om de heldere, poëtische stijl, de onderhuidse spanning en de scherpe observaties. IJsregen werd genomineerd voor de Vrouw en Kultuur debuut prijs en voor de Selexyz debutantenprijs. In 2007 verscheen haar tweede verhalenbundel Witte veder (longlist Gouden Uil, nominatie Halewijnprijs en Novel Award). Voor deze eerste twee bundels won Van Hassel in 2008 de BNG Nieuwe Literatuurprijs.
In 2010 verscheen bij De Bezige Bij haar roman Nest, die eveneens positief werd ontvangen. In 2011 waren drie korte monologen van haar te horen in het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Haar derde verhalenbundel Ezels verscheen in 2012. In hetzelfde jaar bracht ze met Annelies Verbeke Naar de stad uit, een internationale bloemlezing met korte verhalen.
In 2014 won Van Hassel de Anna Blamanprijs voor haar gehele oeuvre. Inmiddels schreef ze voor het Financieele Dagblad verhalen bij foto’s, wat uitmondde in de bundel Hier blijf ik, 45 korte verhalen geïnspireerd door fotografie van De Kracht van Rotterdam (shortlist J.M.A. Biesheuvelprijs 2015). De stad Rotterdam speelt ook een belangrijke rol in haar tweede roman Stille grond (2017) en in haar laatste verhalenbundels Nederzettingen (2019), die losjes over het thema thuis gaat, en Milde klachten (2024), over de coronaperiode (shortlist J.M.A. Biesheuvelprijs 2025)
Non fictie
Naast fictie schrijft Van Hassel non-fictie. Over de moeizame wederopbouw van de Bosnische hoofdstad Sarajevo schreef ze 'Snippers Sarajevo' in Tirade (2006). In 2016 schreef ze ‘Duizend tongen’ over taal in Rotterdam voor Stadsverhalen, met fotografie van Carel van Hees. Met Van Hees maakte ze in opdracht van het Rotterdamse openbaarvervoersbedrijf RET het fotoboek Check-in Check-uit Rotterdams (2016). Samen werkten ze ook aan het jubileumboek van de Volksuniversiteit: Wat maakt u van het leven? 100 Jaar Rotterdamse Volksuniversiteit (2017). In opdracht van Historisch Genootschap Roterodamum schreef ze het essay Lessen van Vreewijk (2020) over haar grootouders die in Tuindorp Vreewijk woonden en de rol van het Zuidervolkshuis bij de ontwikkeling van die wijk. Van 2018 t/m 2023 jaar schreef Van Hassel tweewekelijks de rubriek VRIJ in NRC Handelsblad over vrijetijdsbesteding in Nederland gevolgd door de rubriek Ik doe iets goeds. De beste verhalen hieruit bundelde ze met fotograaf Folkert Koelewijn in VRIJ Wat Nederlanders doen als ze niet werken (Flowerdales, 2022). Voor Fixdit schreef Van Hassel over literatuur geschreven door vrouwen, o.a. over Lin Scholte (in De Gids) en Katherine Mansfield (in De Nederlandse Boekengids).
Theater
Van Hassel werkte na haar jaren bij theatergroep 't Barre Land nog als dramaturg aan locatievoorstellingen in het Groningse landschap met decorontwerper en regisseur Michiel Johannes Jansen. In 2017 werkte ze in opdracht van Theater Rotterdam met actrice Anouk Driessen aan een editie van Amy Sharrocks' Museum of Water in het Gemaal op Zuid. In 2018 maakte ze met Domestica Rotterdam Hans!, een muzikaal verhaal over vriendschap en verbondenheid in tijden van ziekte. Met schrijver Raoul de Jong schreef ze voor Theater Rotterdam de voorleesvoorstelling In Suriname (2019 en 2021) met fragmenten uit de Surinaamse literatuur. Sinds 2021 is ze voorzitter van het bestuur van De Nederlandse Toneel Bibliotheek.
Programma’s rond korte verhalen
Van Hassel is pleitbezorger van het genre van het korte verhaal. In 2010 in De Balie in Amsterdam maakte ze Hotel van Hassel, een weekend over het hedendaagse korte verhaal met schrijvers uit heel Europa. Daarna maakte zij voor de Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam avonden rondom het korte verhaal met o.a. Lydia Davis (VS) en A.L. Snijders. Voor het Rotterdamse festival Woordnacht en voor het Rotterdams Boekenbal programmeerde ze programma's met korte verhalen met schrijvers als K. Schippers, Thomas Heerma van Voss en Marente de Moor. Met Annelies Verbeke maakte ze de omvangrijke internationale bloemlezing Naar de stad (2012, De Geus).
Schrijfonderwijs
Van Hassel is schrijfcoach en docent creatief schrijven, o.a. op Rotterdamse middelbare scholen. Ze was in 2015 initiatiefnemer van het programma Kort Rotterdams met workshops verhalen schrijven bij beeld. Tegenwoordig geeft ze workshops korte verhalenschrijven bij o.a. het Groningse Noordwoord, het Zeeuwse platform De Baaierd en de Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam. Ze was writer in residence rond het thema korte verhalen aan de Radboud Universiteit (2022) en verzorgde de korteverhalenweek bij Artez (2026). Ook geeft ze les op de Schrijversvakschool Amsterdam (korte verhalen schrijven, examenbegeleiding en Leeslabs). Sinds eind 2025 is ze verbonden aan Master Your Story, de schrijfschool van Manon Uphoff en Iris van Vliet.
Fixditnu: schrijverscollectief voor meer diversiteit in het literaire veld
Sanneke van Hassel is sinds 2020 lid van Fixdit, een schrijvercollectief dat zich inzet voor meer diversiteit in de canon en het literaire veld via acties, opiniestukken en activiteiten. Voor Fixdit schreef ze mee aan het manifest Optimistische woede, fix het seksisme in de literatuur (De Geus, 2022). Ook droeg ze bij aan podcasts over Mary Dorna en Marga Minco. En maakt ze in 2025-2026 Lange lijnen, een podcast waarin de Fixditschrijvers een eerbetoon brengen aan vrouwelijke schrijvers die hen inspireerden. Meer info www.fixdit.nu